Skip to main content

Өглөө ...

Намрын хүйтэн бороо өвлийн анхны цастай холилдон орсоор сүүлдээ цас болон бударч гарав ... ажил хөөцалддөг баатар өглөө гэрээс гараад нөгөө хөөцөлдөх ажлаа ч таг мартаж алхсаар нэг мэдэхэд шалба норсон куртка нь хөлдөж байна уу гэмээр болоход сая анзаарч ойролцоох кафэд орж халуун юм захиалаад цонх ширтэн бодлогошироод суучихав ... нэг тийм хөнгөн гуниг төрнө ... тэхдээ тэрэндээ ч бас дуртай ... тамхи асаахад зөөгч нь үнсний сав авчирч өгөв ... бороо орж байсан чийг үнэртсэн зэврүүн хүйтэн өглөө байсан ... цас бороо холилдоод орсон ... цас болсон ... гоё цагаан ... гудамжаар малгай, мөрөн дээр нь цас тогтчихсон хүмүүс яаруу алхцгаагаал ... тэгсэн чинь гэнэтхэн тэр бүгд байхгүй юм шиг ... гадаа цас будраал, би энд цонхоор хараад л би цас руу хараад байсан чинь толгой дотор юу ч байхгүй зөвхөн цас ... нээх гоё амралт ч юм шиг ... хэчнээн тэгж суусым бол бүү мэд ... Зөөгч тооцооны хуудас авчирч  өгөхөд нь их л дурамжхан дээрх бодлуудаасаа салав ... нөгөө захиалсан койпий нь хөрчихөж ... дуртай дургүй гудамжинд гарав ... куртка хатчихсан байдаг байшд ...

Comments

Popular posts from this blog

нэг л биш ... ойрп би би биш юм шиг л ... нэг тийм уцаартай ууртай болоод байх шиг байхын ... угаасаа амьдралд гарч байгаа өөрчлөлтүүдэд нэг л дасахгүй байгаа бололтой ... гэнэтхэн бүх юм шал утгагүй болчихын ... зөв юм хийж байгаа гэж бодож байгаа ч эргэлзээстэй ... золиг гэж оройд ганцаараа байдгаа болихынсан ... ганцаараа байхаар л элдэв дэмий юм бодоод алга болохын ... хүсч байгаа ганц л зүйл байна ...

:зүүд:

-За аав нь ингээд явъя даа ... -Аав аа, тэгвэл намайг үнсээч ... /Ширүүн сахалтай, дулаахан уруул хацрыг минь төөнөн, зөөлөн үнэрлэв/ -Дахиад үнс л дээ аав аа ...

...

... тас харанхуй шөн ө ... дээшээ хараад хэвтэхээр тэнгэр ямар гоё харагддаг билээ ... Түг тү м эн одод гялалзаад л, жирвэлзээд л ... дундуур нь тэнгэрийн заадас цайран харагдана ... тэр ч бас л сая сая одод шүү дээ гэж бодохоор нэг л гайхалтай ... Долоон бурхан, алтан гадас ... цаашлаад хүн таван од ... ингээд оддын талаарх мэдлэг дуусаа ... тэртээд гэрэлтэгч бяцхан цэг ... нэг нэгээр нь харвал хичнээн үзэсгэлэнтэй, тэд над руу харж аальгүйтэн ирмэнэ, зарим нь ууртай ширвэнэ ... тэд бүгд ярьж чаддаг юм бай н а ... бүр зарим нь нааш ирээч гэж гуйх ... гэвч би тэнд хэзээ ч хүрч чадахгүйгээ мэднэ ... бас хүсэхгүй ... эндээс тэдгээр оддыг бахдан бишрэн харж, тэдний юу хэлээд байгааг ойлгож чадна ... г этэл гэнэт харанхуйн тэнгэрийг зүсэн од харвах нь тэр ... хоромхон хугацаанд харанхуй тэнгэрийг зуран гуа үзэсгэлэнгээ гайхуулаад алга болов ... одод алмайран гайхав ... Зарим нь бүр гунигт автлаа ... саяных юу вэ? ямар гайхалтай үзэсгэлэнтэй юм бэ? гээд л бахдан ярьцгаав? Зарим харж амжааг...